Our sons and daughters have equal value

- written by Anisha Niyas

I came across an interesting tweet a few days ago. It read: “If you can teach your daughter about safety, you should teach your son about consent.” It addresses a very real issue in our society on gender inequality. As young girls and women, we are taught to always be careful. To never walk alone in the streets at night, to always have a second look at what we wear, that there are men out there who think access to our bodies are their right…in public transport, on the streets, in crowded places, in schools, workplaces, the list goes on. The burden is solely the woman’s to bear, so much so that being harassed, abused, cat-called, assaulted is almost a part of normal day to day life.

As a woman who has experienced physical assault by someone I once dated, it makes me sad to say that violence against women is not only common place but deeply entrenched in our society. If someone hits you and doesn’t draw blood you are expected to just get over it. It makes me even sadder to say that every single female friend I have has experienced some form of assault, harassment or abuse in their life time. Every single one. What does that say about our society? What does that say about our culture? Don’t we burden the weight of blame on women only? What about our sons, fathers, cousins, boyfriends? Shouldn’t the responsibility to acknowledge, accept and address the problem lie equally in the hands of both sexes?

Violence against women cannot be addressed or solved without the engagement of men. That much is clear. Our responsibility lies in teaching our sons and daughters about the concepts of safety and consent. Too often we berate our daughters on what they should not do; with little focus on teaching our son’s the values of mutual respect, understanding and responsibility. This is where we go wrong because violence against women is an issue that affects both genders in equal measure. Sons who grow up in abusive households often become abusers themselves. Daughters, who experience abuse at a young age, grow up to accept this as normal.

This is where the cycle starts and it affects the lives of many, like an unwanted curse passed on from generation to generation. Addressing this issue starts with education and although this being taught in schools is a long way off in Sri Lanka, at least let’s the conversation start at home.

Posted in Sunday Times Columns | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

Searching for the good life

- written by Chalani Ranwala

It is not uncommon that many students who study abroad wish to settle down in those respective countries in the hopes of receiving better jobs and to have careers they feel that they deserve. Being a student currently studying abroad, it is one of the regular questions I receive both by classmates as well as friends and family when I return home for holidays.

Although many people are surprised by my desire to return home after finishing my studies, such decisions made by young people in their twenties is something I have reflected upon constantly. What factors contribute towards the young generation’s decision to settle abroad or come back home? Many youngsters dream of a ‘better life’ abroad without knowing what that life would entail and sometimes only using the term “better” to mean all things different from a Sri Lankan life. Yet I believe there is no ideal life that we must search for, for any location comes with its own pros and cons which we must understand before making big decisions. In other words, it’s not about where we choose to live, but how we deal with the challenges and more importantly, compromises that become a part of our decisions.

A better life is a rather relative concept, and will mean different things to different individuals. Studying abroad and returning home to work will be extremely fulfilling if you enjoy what you do and accept the compromises you may have to make with regards to your earning potential and future prospects. At the same time, you would be giving back to the society that nurtured you and created a home for you. Choosing not to return home requires the same kind of compromises, even though most of us are too quick to judge how happy we would be if we were somewhere else, anywhere but here. Creating a home for ourselves in a new country is not easy. It requires letting go of certain comforts we are accustomed to at home, along with being far away from close family and friends.  When we consider both scenarios, it is evident that what may suit one person may not be ideal for another person.

Reaching your twenties means making many tough decisions that will define our entire lives.  In whatever we choose, what becomes essential is a keen eye to recognize good opportunities when we see them and use them for the betterment of ourselves as well as society. Our childhood dreams of changing the world must now be seen in the small steps we take every day to reach our goals. Hence what it really comes down to in searching for the good life is not location, but the commitment we make to get the best out of what we have and give back, wherever we may be.

Posted in Sunday Times Columns | Tagged , , , | Leave a comment

Modern Slavery

- written by Shana Azeem

Slaves were a thing of the past they say. When Martin Luther King went out there and spoke of his dream of seeing a nation where blacks have equal rights, I’m sure he didn’t fathom the possibility of yet another era of slavery. Yet here we are, at the age of technology, and yes, modern slavery.

We talk of human rights, equality, a right to live and be free yet there are a group of people out there who are auctioned for a price, and made to work with no salary, health benefits, insurance and least of all, a moments rest. Slaves, still exist, and are a thriving underground industry that brings in millions to the ever fattening coffers of their traders.

There are over 3 million slaves in the world today, and an approximate 19,000 right here in Sri Lanka. Trapped in to debts, tricked and coerced, a well concealed fact is that a considerable percentage of local housemaids who are sent abroad end up auctioned as slaves. Another portion are sold as child prostitutes while yet another group of children work in construction sites, mines, estates, farms and even households, and most of them have been lured under false promises of a good education and jobs. These are human beings. People, children with feelings and hopes and dreams. And they are treated worse than cattle in a farm.

Comfortable in our homes, secure in our freedom, there is little we can do to free the slaves, or that’s what most people think. Yet everything, every little thing that can be done, can only be done by us.

Education. That’s all it takes, education amongst us, education amongst our peers on how to take a stand against modern slavery. Urge the corporates to clean up their supply chains, demand slave free products, make sure the kid who mows your lawn gets, if not proper education at least fair pay, look out for signs of slavery in your backyard and work towards creating a world that has at least some degree of equality.

Maybe then we could end slavery in our lifetime, and a child could dare to dream.

Posted in Sunday Times Columns | Tagged , , , , , , | Leave a comment

මග වෙනස්කිරීම Changing Langes (Sinhala Translation)

- පළමු පිටපත මලික් ෂෙරිෆ්දීන්

- පරිවර්තනය සඳුනිකා හසංගනී

වසරෙන් හරි අඩක්ම ගතවී හමාරය. වසර ආරම්භයේ අප විසින් අත්පත් කිරීමට අරමුණුකරගත් ඉලක්ක කොතෙක් සපුරා ඇත්දැයි නැවත විමසා බැලීමට සුදුසුම කාලය මෙයයි. බොහොමයක් ගතවූ අවුරුදුවල ලද අත්දැකීමවලට අනුව, නිරතුරුවම අනපේක්ෂිත ජීවන සිදුවීම්වලට වසර පුරාම මුහුණදීමට අපට සිදුවන අතර, ඒ හේතුව නිසාම කලින් සකසාගත් අරමුණු වෙතින් අපේ අවධානය ඉවතට යොමුවීමට ඇති ඉඩකඩ වැඩිය. කෙසේනමුදු, එවන් හදිසි සිදුවීම් ඇතැම්විට අයෙකුගේ ජීවිතය සම්පුර්ණයෙන්ම වෙනස්කිරීමට ද සමත් වෙයි. එය හදිසියේ සිදුවන ස්වභාවික ආපදාවක්, සමීපතමයකුගේ වියෝවීමක්, රැකියාව අහිමි වීමක් හෝ වෙනත් ආකාරයේ මුල්‍යමය අලාභයක් විය හැකිය. අප ජීවත්වන්නේ එලෙස සිදුවූ හදිසි තත්වයන් නිසා උදව් අවශ්‍යව සිටින මිනිසුන් සහිත සමාජයකය. සමාජයේ පවතින අතිශය තරගකාරීබව නිසා අපි ඇතැම්විට අනෙකාගේ කඩාවැටීම හෝ පසුබැස්ම දැක යටිසිතින් සතුටු වෙමු. අප සමහරෙක් එවන් අවස්ථා සලකන්න්නේ තමාගේ තත්වය තවත් ස්ථාවර කරගැනීම පිණිස ලද අනගි අවස්ථාවන් ලෙසටය. මෙය වෘත්තීය ජීවිතයේ  ද, පවුලේ සාමාජිකයින් අතර ද, මිතුරන් අතර ද දකියහැකිය. ඉතාම සරලව පැවසුවහොත් එවන් අවස්ථා  හඳුනාගත හැක්කේ අන් අයගේ යහපත උදෙසා අවංකභාවයකින් තොරව ක්‍රියා කිරීමක් ලෙසයි.

සිතාමතාම කෙනෙකුගේ ජීවිතයට සිදුකරන අයහපත්කින් කිසිවෙකුටත් අත්වන යහපතක් නැත. එම අවස්ථාවේ වඩාත් සුදුසු විකල්පය ලෙස ඔබ තෝරාගත් අයහපත් ක්‍රියාව, පසුව නුසුදුසු යැයි ඔබටම වැටහෙනු ඇත. වටහා ගතයුතු සත්‍ය නම් අපට පෙරලා ලැබෙන්නේ අප විසින් වගාකළ දෙයම බවයි. ඔබ වටා පවතින ලෝකය දෙස හොදින් බැලීමට මොහොතක් වැයකරන්න. ඔබේ අතිධාවනය මදකට නවත්වන්න. අන් අයගේ දෘෂ්ටියෙන් ලෝකය දෙස බැලීමට පුරුදුවන්න. සැමවිටම අතිමහත් ධනස්කන්ධයන් වැයකර අන් යට උපකාර කිරීමට අවශ්‍ය නැත. ඇතැම් විට කෙනෙකුට සවන්දීම වැනි සරල කටයුත්තක් පවා ප්‍රමාණවත්ය. අවශ්‍යතාවය සහිත පුද්ගලයා අසලටවී ඒ අයට ශක්තියක් වීම ප්‍රමාණවත් ය. කෙනෙකුගේ ජීවිතයට එලෙස සෙනෙහසින් උපකාර කිරීම අතිශයින්ම චමත්කාරජනක අත්දැකීමකි. එය මිලකළ නොහැක. මහා තද සුළගකට හසුවූ කෙනෙකුගේ ජීවිතයට දේදුන්නක් වීමට ඔබට හැකිවන්නේ එලෙසය. ජීවිතයේ අපට ලද හැකි උදාරතම අශිර්වාදය නම් අන් යට උපකාර කිරීමට සුදානම් වූ මානසිකත්වයක්  සහිතව  සිටීමයි. පෙරට එන්න, ආරම්භකරන්න, කෙනෙකුට සිය ජීවිතය නැවත  නගාසිටුවා ගැනීමට සවියක් වන්න.

Posted in Sinhala translation | Leave a comment

June Newsletter 2014

Read our June newsletter here: June Newsletter 2014

Posted in Newsletters | Leave a comment

Changing Lanes

- written by Malik Sherriffdeen

Almost half of the year has passed, this is an ideal time for us to take a look back and see if we are in line with the objectives we set out for ourselves at the beginning of the year. As in most of the previous years we would have encountered un-expected life events which would have thrown us somewhere off the target. I would like to take this opportunity to shed some light on these sudden occasions that may change the entire life of a person or a family in a matter of seconds. It may be in the form of a natural disaster as history bears witness, it may be in the passing away of a family member, loss of a job and other financial downfalls of the kind. We live in a society where we come across at least one, if not many of these kinds of people who suddenly find themselves in need of help and assistance. Due to the competitive nature of society, we sometimes subconsciously rejoice at the downfall of others. We see it as an opportunity to further our gains and stabilize our positions and hold over certain things. It may be work related, family related and it also can be seen among friends. We see a lack of genuine concern for the wellbeing of others.

A conscious act of negativity towards another living being will not do anyone any good. It may seem like the proper thing to do at the moment but as time passes you will soon realise that what we get is what we put into this world. Take a minute to look around you, slow down the fast pace your life is moving at and walk in the shoes of the people around you. We need not make generous donations or do the ultimate sacrifice towards them.  We can even be of some assistance by the simple act of lending an ear to someone. Being there for people when they need someone to talk to and offer them some sort of comfort. The feeling of affecting someone’s life in that manner is truly a wonderful experience. It is priceless. Its beauty comes from the fact that you have the opportunity to become the rainbow that a person experiences as the storm in their life ceases.  We have to always be of the mindset that one of the greatest blessings in life is being in a position to help someone else.  Step forward, take the initiative, help someone get their life back on track.

Posted in Sunday Times Columns | Tagged , , , | Leave a comment

A Green Planet

- written by Asuka Randeniye

Volunteering gave me the opportunity to sit in for an event conducted by Green Hope organization of UAE. What’s so special about this? Green Hope is a youth organization dedicated to making the earth “green.” Green Hope is all about conservation, eco- friendliness and future justice and it was founded by Kehkashan Basu, who is only 13 years old.

It’s not just that Kehkashan had a CV longer than my arm, or that she is Global Coordinator for Youth in UNEP, Youth Advisor for the World Future Council or Chairperson for the International Youth Council in UAE, among many other posts. It’s that her passion for a greener, more sustainable future shone out of her and inflamed everyone present with the urge to just get out there and plant a tree.

One major factor I learned was about our individual carbon footprint. The ‘Carbon Footprint’ is the total amount of green house gas emission by a person, institution or event. The Carbon Footprint cannot be calculated accurately because it requires a large amount of very precise data, but Kehkashan gave us a simplified model made into a questionnaire that told us in plain letters how much damage we were causing Mother Earth.

My result? Not pretty.

I can’t remember the equation, but I can remember what caused the most amounts of GHG emissions from one person. I remember thinking, Wow. This is all it takes? Multiply that by 7 billion. No wonder our planet’s in danger.

Below are a few tips to reduce your carbon footprint:

  1. Skip the bus, the tuk-tuk, the car. Start walking more. It saves gas.
  2. Turn off the A/C unit when you don’t absolutely need it. Repeat with fan.
  3. Re-use every “shopping bag” you get. If not, collect them and give them to a grocery store.
  4. Throw away your plastic water bottle and start using glass. If that’s impossible, then buy a high- grade plastic water bottle that you can use longer than a year.
  5. Separate your garbage into degradable and non- degradable. This alone will save a lot of GHG emission.
  6. Plant at least one big, branching tree in your lifetime.

There are many other things you can do to reduce your carbon footprint. These are just simple things that you can do at no extra cost.

Make an effort. Be the change.

Posted in Sunday Times Columns | Tagged , , , , , | Leave a comment

හඹායාම: ඇඳුම් පැළදුම් ද? හදවත් ද? (Chasing Clothes, Chasing Hearts – Sinhala translation)

- පළමු පිටපත සහ පරිවර්තනය සඳුනිකා හසංගනී

අලුත් අවරුදු සිරිය තවමත් සැමතැනම දක්නට ඇත. නමුත් එය බොහෝ  ලෙස දක්නට ඇත්තේ වීදි දෙපසය. අප බොහෝ දෙනෙක් පසුගිය දිනවල සිටියේ මගතොටේ වීදිවල සැරිසරමින්, විසිතුරු විලාසිතා කඩ සාප්පු තුලය. එක්  සාප්පුවකින් තවත් සාප්පුවකට ගමන් කරමින්, තෙරපෙමින් අප සියලු දෙනා හොඳම ඇඳුම් පැළඳුම් සෙව්වේ අවුරුද්ද පුරාම කිසිඳු ඇඟලුමක් රහිතව සිටියාක් මෙනි.  ඉහත සියලු දේ මිලදී ගත්තේ ඔබට පමණක් නොව, ඔබේ මුළු පවූලටම විය හැකිය. නමුත් ඉතා සරලව පවසන්නේ නම් අප සියලුදෙනා යෙදුනේ ඇඳුම් පැළඳුම් දඩයමක ය.

මෙලෙස ඇඳුම් පැළදුම් මිලදී ගැනීම සඳහා අප නිරතවූ වේගවත් ගමන ඇතැම්විට රසවත්ය, ඇතැම්විට ඉතාම පිඩාකාරීය. අවුරුද්ද පුරාම, අවශ්‍ය වූ සැමවිටම අප ඇඳුම් පැළඳුම් මිලදීගැනීමට පුරුදු වී සිටියද, අලුත් අවුරුදු සමයේ නිරායාසයෙන්ම අලුත් යමක් මිලදී ගැනීමට පෙළඹවීමක් ඇතිවේ. ඒ අනුව මිලදීගන්නා බහුතරයක් දේ අත්‍යාවශ්‍ය නොවන ද්‍රව්‍ය ය. කෙසේනමුත්, අවසානයේ මේ සියලුදෙයින් අපේ ඇඳුම් අල්මාරිය පිරී ඉතිරී යයි. අප අතර සිටින බොහෝ දෙනා සිය ඇඳුම් අල්මාරියේ දිග පළල හරිහැටි නොදන්නා බව අසත්‍යක් නොවේ. ඇතැම් විට එහි අවසාන කෙලවරේ ඇත්තේ මොනවද යන්න පවා අපි නොදනිමු. විශාල ප්‍රමාණයේ ඇඳුම් කඳු එහි ගොඩගැසී ඇතිමුත්, ඇතැම් ඇඳුම් කිසිම දිනක ප්‍රයෝජනයට නොගත් ඒවාය. මෙම ක්‍රියාව අප සැම දිගින් දිගටම පවත්වාගෙන යනනේ, ඇතැම් විට අන් සියලු දෙනාම එසේ කරන නිසා ය. නැතහොත් අලුත් අවුරුද්දට අලුත් ඇඳුමක් ඇඳිය යුතුය යන මතය සමාජ ගතවී ඇති නිසාය.

පුරුදු දිගින් දිගටම පවත්වාගෙන යාම පහසු කටයුත්තක් වුවද පවතින ක්‍රමයට වෙනස්ව නැගීසිටීම තරමක් අපහසුය. අලුත් අවුරුද්ද යනු ඇඳුම් පැළඳුම් පසුපස හඹා යාමට නිර්මාණය වුවක් නොවේ. එය, හුදෙක්ම  අන්  අයගේ හදවත් පසුපස හඹා යාමට අපට ලැබෙන අවස්ථාවකි. මෙම කටයුත්ත ඔබට ඔබේ ඇඳුම් අල්මාරිය ආශ්‍රිතව ආරම්භ කළහැකිය. ඔබේ අල්මාරියේ ඉහළ සිට පහළට හොඳින් නිරීක්ෂණය කරන්න. ඔබ වරක් දෙවරක් පමණක් භාවිතාකළ සහ කිසිසේත් භාවිතා නොකරන ලද, නමුත් ඉතා හොඳ තත්වයේ පවතින  ඇඳුම් විශාල ප්‍රමාණයක් නිසැකවම ඔබට හමුවනු ඇත.මෙය අප සියලු දෙනාට පොදු සත්‍යකි. මන්ද, විශාල ලෙස ද්‍රව්‍ය අත්පත් කරගැනීමට අධික කැමැත්තක් දැක්වීමත්, ඒ ගැන  ඉක්මනින් අමතක වීමත් මනුෂ්‍යයින්ගේ ලක්ෂණයකි.

කෙසේනමුත් දැන් ඔබට සරල විකල්ප දෙකක් ඇත. පළමුවැන්න නම්, ඔබ සතු භාවිත නොකරන නමුත් හොඳ තත්වයේ පවතින ඇඳුම් අවශ්‍ය අයෙකුට පරිත්‍යාග කිරීමයි. දෙවැන්න නම්, එවැනි ඇඳුම් ඔබ නැවත භාවිතයට ගෙන, වසරක් පාසා අලුත් ඇඳුම් ගැනීමට වියදම් කරන මුදලින් කොටසක්  දිළිඳු අයගේ සුභසිද්ධිය වෙනුවෙන් වෙන්කිරීමයි. අලුත් ඇඳුම් මෙන්ම ඒවා ගබඩා කිරීමට අල්මාරිද නොමැතිව, එනමුදු අලුත් අවුරුද්දේ අලුත් ඇඳුමක් ඇඳීමට කැමති පුද්ගලයින් ඕනෑ තරම් අප සමාජයේ සිටිති. එබැවින්, මේ අලුත් අවුරුදු සමයේ ඔවුන්ගේ හදවත් හඹායාමට උත්සහ කරන්න.

Posted in Sinhala translation | Tagged , , , , , | Leave a comment

Making Change Happen

- written by Malik Sherriffdeen

This avurudu holidays I had the privilege of going to an area I had wanted to go for some time. It’s the Wilpattu national park. I was always fascinated by how the culture and social norms in our country vary so much in rural areas even though we are such a tiny country. A person can travel to practically any extreme of the country within a matter of hours but there is a massive gap when it comes to living conditions, morals, values and thinking patterns. In contrast I would say people living in those areas relatively more hospitable, simple and honest folk compared to city dwellers. They value family ties and are fiercely loyal to their fellow villagers. Even though there are development initiatives underway in the rural areas to provide infrastructure development, educational facilities and utilities after the war it will take decades for them to realize that the way forward is to get out of their comfort zone and change their thinking patterns. A high rate of prostitution can still be seen in those areas and what’s surprising is that it is not much of a social taboo. Young kids of schooling ages can still be seen working low pay jobs leading nowhere. The young generation is not the least bit aware of what’s happening in the world, what’s happening in the country and are not guided and educated properly. The political system has failed in this regard.

The answer is educating them. Making them realize the potential that they have, making them realise the change they can make in this country, to make them think outside the box. This is no easy task, especially when the people responsible have failed. But the difference between people who are paid to make a change and people who want to make a change is purely in the heart. The genuine love and compassion that bursts forth to drive people to change the world guarantees results, because the cause is just and the intention is pure. The future of this country is not only in the hands of the minority dwelling in the cities, it is also in the hands of our brothers and sisters everywhere in our island. So little by little let’s focus our attention in those areas as well, on any way we can help change their lives. If you can make a change, join hands, volunteer in any way you can, to make the country and in the long run the world a better place for our future generations.

Posted in Sunday Times Columns | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

අන් අයව සතුටු කරමු (Making others happy – Sinhala translation)

- පළමු පිටපත සහ පරිවර්තනය සඳුනිකා හසංගනී

මෑතකදී විවිධ සමාජ වෙබ් අඩවි තුල ‘සතුට’ යනු කුමක්ද යන්න පිලිබඳ විවිධ අර්ථකථන දක්වා ඇති ආකාරය මට දක්නට ලැබුණි. බොහොමයක් මගේ මිතුරන් සතුට පිලිබඳ සිය අදහස් ප්‍රකාශ කර තිබූ ආකරයට, සතුට යනු යම්කිසි විභාගයක් අවසන් කිරීම, මිතුරන් සමග විනෝද චාරිකාවක් යාම, නැතහොත් දියනාන අතරතුර තනිවම ගීතයක් මිමිණීම වැනිදේ ය. තවත් සමහර අයට සතුට යනු හුදෙක්ම කෑම, බීම, අල්ලාප සල්ලාපයේ යෙදීම ය. ඇතැම්විට සතුට මිලමුදලට සහ ප්‍රසිද්දියට සමාන කරන පිරිසක්ද නැතුවාම නොවේ. කෙසේ වුවත් ඉහත අදහස් කිසිවක් ප්‍රතික්ෂේප කල නොහැක්කේ සතුට අතිශය මනෝමුලික හා පුද්ගලික ස්වභාවයක් උසුලන මනෝභාවයක් වන නිසාය. සතුට යනු, අවසානයේ අප සියලුදෙනාම දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව, විවිධ ක්‍රමවේද හරහා අත්පත්කර ගැනීමට උත්සහ දරන්නකි.

ඔබේ ජීවිතයේ වඩාත්ම සතුටුවූ දවස ඔබට මතකද? විවිධාකාරයේ පිළිතුරු ඔබ සතුව ඇති බව නිසැකය. වරක් ඉහත පැනය මම මගෙන්ම විමසූ විට එකවර විවිධ අදහස් පෙළක් මතුවිණි. විභාගයකදී ඉහළම සාමාර්ථය ලැබීම, කෙනෙකුගෙන් යම්කිසි තෑග්ගක් ලැබීම, නොසිතු මොහොතක දකින්නට කැමැත්තෙන් සිටි පුද්ගලයෙක් මුණගැසීම, හෝ ඉතාම තියුණු, නමුත් අවසානයේ ශ්‍රී ලංකාවට ජය ගෙනෙන ක්‍රිකට් තරගයක් නැරඹීම ඒ අතර විය.  ඉහත උදාහරණ සියල්ලෙන්ම පෙනේනේ පෞද්ගලික අත්පත්කර ගැනීම් ය. නමුත් අවාසනාවකට පුද්ගලික ජයග්‍රහණ සහ පුද්ගලික අත්පත්කර ගැනීම් හරහා ඇතිවන සතුට ඉක්මනින්ම නැතිවීයන සුලුය. උදාහරණයක් ලෙස, විභාග ජයග්‍රහණයක් සැබවින්ම සතුට ගෙනෙන මුලාශ්‍රයක් වුවද, වෙනත් වඩා අසීරු විභාගයකට මුහුණ දීමට සිදුවූ විට කලින් ලද සතුට නැතිවී යයි. යථාර්ථය එයයි.

ඒ අනුව, අපට එළඹිය හැකි ලෙහෙසිම නිගමනය වනුයේ සතුට කල්පවතින්නක් නොවන බවයි. නමුත් මෙම නිගමනය සැමවිටම සත්‍ය නොවේ. උදාහරණයක් ලෙස, ඔබේ වටිනා සටහන් කිහිපයක් තවත් කෙනෙකු සමග බෙදාහදා ගැනීම, ඔබ ඉතා ආදරය කල පොත් කිහිපය කෙනෙකුට පරිත්‍යාග කිරීම, ඔබේ ආච්චීත් සීයාත් සමග ටික වෙලාවක් ගතකිරීම, වතුර භාජනයක් මිදුලේ තබා කුරුල්ලන් ඉන් දියනාමින් සතුටු වන ආකාරය දෙස  බලාසිටීම අපට කල්පවතින, පහසුවෙන් මැකීනොයන සතුටක් ගෙන එනු ලබයි.  මා සිතන ආකාරයට ඊට හේතුව නම්, ඉහත සියලු දේ පෞද්ගලිකත්වය ඉක්මවා අන් අය කෙරෙහි වූ ක්‍රියාවන් නිසාය.

දැන් අපට විකල්ප නිගමනයකට එළඹිය හැකිය. එනම්, සැබෑ සතුට අන් අය සතුටු කිරීමයි. එය වඩා ශක්තිමත් සහ ගැඹුරු නිගමනයකි. අන් අය සතුටු කිරීම අප සිතනවාට වඩා පහසුය. ඇතැම්විට සිනහවක් පවා ප්‍රමාණවත්ය. සතුට පිලිබඳ අන්තර්ජාතික දිනය මාර්තු 20 වනදාට යෙදී ඇත. දින වකවානු කෙසේවෙතත්, හැකි සැමවිටම අන් අයව සතුටු කරන්න. සතුට බෙදාහදා ගන්න. සතුට නිර්මාණය කරන්න. ඔබ සතුව ඇති සතුට බෙදාහදා ගැනීම නිසා කිසිදිනක ඔබේ සතුට නැතිවී නොයන බව මතක තබාගන්න.

Posted in Sinhala translation | Tagged , , , , , | Leave a comment